Hi Cami, kun je ons vertellen wie je bent?
Ik heb geen standaard jeugdverhaal te vertellen. Maar ik voel me wel gezegend en waarom dat zo is zal blijken uit mijn "verhaal".

Mijn vader was een Sergeant in het leger en ontmoette mijn moeder toen hij op een basis in Japan gestationeerd was. Ze trouwden daar en samen kwamen ze terug naar de Verenigde Staten. Het was een mooi liefdesverhaal. Zodoende groeide ik op met mijn oudere broers in Washington.
Mijn ouders waren niet rijk maar ze waren de fijnste ouders die je je als meisje kan wensen en ze stonden in alles achter mij, wat ik ook deed en wilde. Maar op het voortgezet onderwijs deed ik eigenlijk niet veel, ik ging nooit uit, danste en flirtte niet. Ik vond mijzelf niet mooi maar had natuurlijk wel mijn meisjesdromen. Ik hield van paarden en hielp op shows van mijn dertiende tot
mijn twintigste. Mijn ouders hielpen me zoveel mogelijk met alles wat ik deed. Ze waren zelfs mijn grote supporters toen ik trainde voor bodybuilding wedstrijden waarbij ik twee titels won in mijn twintiger jaren. Ik was echt gezegend met en geweldige familie en ik leerde vooral heel hard te werken. Naast mijn werk binnen de medische zorg had ik altijd ook andere passies en dromen.
Ik heb dat nog steeds en zal die passies altijd hebben en houden.
 

Een vriend maakte foto’s en moedigde mij aan die op een forum te plaatsen (One Model Place) en tot mijn grote verassing waren juist deze twee foto’s een geweldig succes! Ik woonde destijds in Arizona en ontmoette vele fotograferen. Een daarvan werd min of meer mijn mentor en leerde mij alles van de modellen-business. Ik ontmoette ook een model die actrice was en ze nam me mee naar casting directors. Het heeft dus zo moeten zijn. Ik ontmoette de juiste mensen op het juiste moment. Een tijd later was er ineens het moment dat 40+ vrouwen in de mode waren en ik had mede hierdoor het geluk met vele goede fotografen te werken, acteurs en directors op een leeftijd waar juist veel modellen ophouden met werken.

Kun je ons iets vertellen over je werk als model? Mooie herinneringen, slechte, goede ervaringen of slechte?
Ik heb ontzettend veel geleerd en natuurlijk zijn er goede en slechte herinneringen. Gelukkig zijn de goede herinneringen groter in aantal dan de slechte. Ik heb met de alleraardigste en geweldige fotografen van de Verenigde Staten gewerkt. Zij hebben mij zoveel geleerd over poses, expressies en waren zo stimulerend dat ik mij gezegend voel met hen te hebben mogen werken. Ik ben een model geweest voor figuurstudies voor enkele fotografen die workshops gaven over poses en belichting. Dat waren zware jobs! Ik heb daardoor veel geleerd om poses lang vol te houden en geduld te hebben. Ik zeg altijd voor de grap dat het zwaarder is dan een work-out van vier uur!  
 

Daarom ga ik vooral door om mijn dromen te volgen omdat een van die dromen is om de standaard binnen de modellenwereld te veranderen en vrouwen van welke leeftijd dan ook, meer acceptatie en waardering te geven. Ik geloof er sterk in dat "ouder" zijn ook voordelen heeft omdat er meer levenservaring is en het meer verdieping geeft aan een karakter. Ik hoop dat steeds meer fotografen, directors en adverteerders gaan inzien dat " oudere" modellen een goede bijdrage leveren en meer verdieping. Ik zoek altijd die fotografen die leeftijd niet als beperking zien. Ikzelf merkte in mijn 40-er jaren pas dat ik " het” had. Ik ben er toen mee opgehouden mijzelf te vergelijken met anderen en accepteerde mijn eigen unieke uitstraling. Ik denk dat die zelfverzekerdheid mij nu sterk maken en die uitstraling klasse geven aan een foto. Ik vind het echt geweldig dat modellenbureaus, fotografen en de hele modellenwereld de laatste jaren, oudere modellen steeds meer waarderen!

Een vriend zei eens: "Deze vrouwen moeten een pad bewandelen die onmogelijk voor ons was... maar nu is de tijd om deuren te openen voor de modellen die ons straks opvolgen. We moeten risico’s durven nemen en de leiding nemen, zodat het een feit wordt".

Ik ben bereid dat risico te nemen en zal doorgaan met modellenwerk tot t niet meer kan. Het is geweldig te zien dat momenteel meer 40+ vrouwen serieus modellenwerk krijgen. Wij 40+ vrouwen/modellen zijn geweldig en ik ben er trost op. Dus modellenwereld: pas maar op, hier zijn we en we zullen steeds meer succesvol zijn!

Je bent een model en schrijfster. Hoe combineer je dit?
Ik hield altijd al van schrijven maar het begon pas toen ik ontslagen werd van een baantje (helaas ben ik geen fulltime model).
Ik wilde bezig blijven en begon te schrijven over online-dating omdat ik daar als alleenstaande mij veel mee bezig heb gehouden. Ik probeerde uit bevinden waarom veel mensen zo weinig succes hiermee hebben en begon te schrijven over mijn ervaringen en tips
over wat we vooral wel en niet moeten doen tijdens daten. Als je een model bent, begrijpen mannen vaak niet dat je in de weekenden bezig bent met shoots en weinig tijd hebt, daarom verliep het daten niet altijd even goed. Zodoende begon ik met het schrijven van artikelen en hoop ik veel vaker mij te kunnen gaan bezig houden met schrijven in de toekomst.  Voor een model is het een enorm voordeel als ze goed kan schrijven omdat je eerder opvalt. Sommige mensen zullen nog steeds denken dat je niet slim hoeft te zijn voor modellenwerk, maar het tegendeel is waar! Het modellenwerk heeft mij geholpen met schrijven en het schrijven met mijn modellenwerk. Ik hou het meest van modellenwerk maar schrijven is een fijne uitlaadklep voor dingen die je meemaakt. Ik ben blij dat ik beiden goed kan.
..
..

Werk je voor jezelf of voor een modellenbureau?
Momenteel werk ik voor mijzelf. Ik hoop een goed bureau te vinden in Las Vegas, maar ondertussen ga ik gewoon door als zelfstandig model.

Gebruik je sociale media en forum en heb je adviezen ?
Ik gebruik Facetoog, modellensites en algemene websites. Het zijn geweldige hulpmiddelen om je mening te verkondigen over onderwerpen die rondgaan of je eigen inbreng te ventileren. Ik promoot mijzelf er ook mee; mijn modellenwerk en mijn artikelen. Als je vrienden hebt op websites; vertellen zij het hun vrienden en het blijft zich vermenigvuldigen. Je moet jezelf tegenwoordig echt goed promoten om nog op te vallen. Ik heb op die manier ook modellen ontmoet die nu mijn vrienden zijn, over de hele wereld! Het is geweldig om op die manier te leren kennen en elkaar te kunnen helpen!

Denk je dat de modellenwereld in de Verenigde Staten anders is als in Europa?
Ik zou dolgraag een keer naar Europa willen reizen en om de verschillen waar te nemen. Ik kan er nu niet zoveel over zeggen. Ik wil absoluut niemand beledigen bij mijn ideeën, zo vergeef me als ik dat toch onbewust doe. Ik denk dat er grote verschillen zijn. In de Verenigde Staten is er meer een bepaald type model, zoals in de Playboy en in andere magazines. volle ronde borsten en de perfecte rondingen en maten. Ik heb het idee dat in Europa

In de USA zie je veel jonge meiden al bezig met plastische chirurgie, vooral de borsten, om maar op het stereotype model te lijken. Ik vind het heel erg dat er op zo n jonge leeftijd al druk op de meiden ligt om aan die perfecte maten te voldoen. Ik heb er niets op tegen als ze dat later in het leven doen en het hun gelukkig maakt, maar niet als ze het doen om maar aan de eisen van fotografen, modellenbureaus en de modellen-industrie te voldoen. Ik heb zelf nooit iets aan mijn lichaam laten veranderen.  Ik denk ook dat er een groot verschil is ten aanzien van " artistiek naakt”. In Europa is dat veel meer geaccepteerd dan in de Verenigde Staten. Overal op de wereld zijn er verschillen van hoe schoonheid wordt ervaren. Ik denk dat er in Europa een veel grotere variatie is wat dat betreft. Gelukkig begint het in Amerika ook te veranderen en zien we steeds meer modellen van verschillende culturen, huidskleur, maten, typen en leeftijden.
 

met haarwijsheid en warmte en ik kan haar hiervoor niet genoeg bedanken...

Ik heb vele ideeën en hoop ze eens met de hele wereld te kunnen delen. Ik hoop vooral dat de modellenwereld wat toegankelijker gaat worden voor mature modellen en dat deze categorie geweldige vrouwen wat meer ingezet gaan worden voor fashion, commerciële doeleinden etc.  Ik hoop dat mijn artikelen over online-daten in een boekvorm, columns of op radio of tv gaan komen. Dat zou geweldig zijn. Ik heb nog vele andere ideeën en dromen en zal hieraan blijven werken. Ik hoop tevens mijn acteerwerk weer op te gaan pakken. Ik heb rollen gespeeld in sommige films in Arizona en theaters van Seattle, maar mijn grote liefde zal het modellenwerk blijven.

Mijn geliefde uitspraak die ik graag met iedereen wil delen:
"Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness that frightens us and often those close to us. We ask ourselves 'who am I to be brilliant, gorgeous, talented and fabulous?' Actually, who are you not to be? You are a child of God. Your playing small doesn't serve the world. There's nothing enlightened about shrinking so that other people won't feel insecure around you. We were born to manifest the glory of God that is in us. It's not just in some people; it's in everyone. And as we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence automatically liberates others." -Marianne Williamson

Bedankt voor dit interview,
Cami

http://www.modelmayhem.com/camisheffield 
http://www.modelingseo.com/profile/CamiSheffield
http://www.facebook.com/camigirl777
online dating at: http://www.examiner.com/tech-dating-in-las-vegas/cami-sheffield
http://www.urbancougar.com/p-805-cami-urbancougar-of-the-month-march-2009.aspx 


 

,

Hi Cami, can you tell us who you are?
I'm a not so regular woman who grew up with a loving family. I say "not so regular" because I do feel blessed and special and you will see why as you read more.  

My father who was a drill Sargent in the Army met my mother who was from Japan, while he was stationed there. They came to America after they got married. It was a very sweet love story.  So, it was just my mother, father, my two older brothers and me, living in Washington state.  My parents were not rich, but they were the best parents a girl could ever ask for in that they always supported me no matter what I wanted to do.  I was always a "geek"in high school and never had a date, never even went to a dance, so I never really considered myself pretty, but I always had my dreams.  I loved horses all of my life and I showed Arabian horses from the time I was about 13 until my mid 20's. My parents always did whatever they could to help me accomplish all of the things I wished for.  They were also supportive when I trained for a body building competition and won two titles when I was in my late 20's. Whatever I wanted to do, they were always there for me.  I was fortunate enough to have a great family, but I also learned to work hard from my parents who were such wonderful role models.  I have always held down a job working in the medical field, but have also always had a special passion for life and a drive to follow my dreams whatever they are. I continue to do that still to this day and don't plan on stopping anytime soon.  Like many other people, I have witnessed life's up's and down's...I lost my mother at a very early age, my oldest brother in a car accident several years ago, and then my father about year after that.  Yes, I still miss them every day, but I still feel very blessed to have had such a wonderful family and that I learned two different cultures and all there was to know about each of them.  I have been married and endured divorce and have had other wonderful relationships and breakups, lost jobs and found others, and was even homeless at one time for a short while, and while these are all things that are sad and sometimes hard to understand why they happened, they have also made me who I am today, and it is this strength that I learned from my mother who, in my eyes, was the most beautiful woman I have ever known in my life, and is the reason I carry on, never take no for an answer and never ever give up on anything I set out to do. 

When did you start modeling?
I started modeling about 8 years ago in 2004.  It was kind of a surprise really because I had just ended a long-term relationship and it was heartbreaking, so I threw myself into my work and working out a lot.  I lost a lot of weight and my hair grew out, mainly because the ending of that relationship also put a strain on my pocketbook so I simply couldn't afford to go get my hair done as often.  I had always had the dream to model, but never considered myself pretty in high school and finally blossomed when I was in my 20's, but back then, in the 80's, it was not "in" to be ethnic (I'm half Japanese and half Caucasian/British) so was signed with an agency but never really got any work...it was more in to be like Christy Brinkley or all-American looking and of course, we didn't have the internet like we do now, so I had always put that dream on hold because of school, getting a "real job", marriage, and everything else in between.  A friend of mine who liked to do photography as a hobby took a few pictures of me and encouraged me to post them to a modeling site, One Model Place and so I did and much to my surprise, that one or two pictures that my friend took really launched it all for me.  From there I met many photographers in Arizona where I was living at that time, and was lucky enough to meet one photographer who was a really good mentor, who taught me the in's and out's of the industry in our area and knew many,many photographers.  From there I met another model who was also an actress and she became a good friend, so that led me to meet some casting directors in Arizona as well.  So, I guess it was meant to be in a way...and I was very fortunate to meet the right people at the right time...a little later in life, maybe, but that's the nice and surprising part of it all...that there is a market out there for women over 40.  I never dreamed I would have the privilege and honor to work with so many wonderful photographers, actors, and directors at this time in my life, at a time in which most women are are leaving the business.

Can you tell us something about your modelwork? Good memories? Badmemories/experiences?
I have learned so much along this journey and of course there are good memories and bad memories...lucky for me the good ones far outweigh the bad ones.  I have worked with some of the nicest and most wonderful photographers in the country, who taught me so much about posing and expression, and who were so encouraging, I feel blessed and fortunate to have worked with them. I have been a figure model for a few photographers who were giving a work shop or teaching a class and boy those are difficult shoots, but you sure do learn how to pose and I learned a lot about patience and holding poses...I always joke that its like a 4-hour workout!  I think its always a good memory when you work really hard but are still surprised to see the end results of a good photo shoot.  I love it when I see a picture and think, "is that really me"?  I guess I still see myself as that geek from high school at times.  I think they are all good memories with the exception of a few bad ones...I have had a few of those too, mainly involving photographers who were just GWC's (guy with a camera) we all know that term, right?  I had one where I did the shoot at his place and his wife was there and present during the shoot so I didn't think much of it/  I was on a dating site at that time, and I was shocked when about a week later I get an e-mail on that site from this photographer wanting a date with me...I said, aren't you married? Needless to say, I never heard back from him again after I gave him a piece of my mind.   It never ceases to amaze me when this happens, so you learn to mention a "boyfriend" even if you don't have one, but most of them have been very professional and I really have not had many bad experiences like that one, but I also have had my share where I never got any useable images or images at all after a long day of shooting in the heat, etc.  because of failed equipment or the photographer just didn't know what he was doing, but again, the good memories definitely outweigh the bad one and I have worked with over 50 photographers in the last 8 years.  That alone is one of the greatest memories of all.
 

Do you think modeling in the USA is different as it is in Europe?
You know, I would love to travel to Europe and see, firsthand, what the differences are, so I really can't say too much about the real differences between Europe and the USA unless I have done so, right?  I do not wish to offend anyone in any way so please bear in mind that that these are just things I have observed so far and that they are only my opinions.   Yes, I do think modeling in the USA is different than it is in Europe. In the USA, there is more emphasis on women who are more "enhanced" such as with breast augmentation, having those "perfect" features and you have to fit a "mold" that is seen a lot in Hollywood and magazines like Playboy or other magazines that portray women a certain way.  Maybe I'm wrong, but it seems the models in Europe are more naturally beautiful. Don't get me wrong.  I am not saying that women in the USA are not naturally beautiful as well. There are certainly many, many stunningly gorgeous women in the U.S.,  but there seems to be more of an emphasis on things such as bigger breasts and certain body types and you have to be so "perfect", so you see younger women, some under 18, getting plastic surgery so quickly. They think it is required of them and I think that is kind of a sad thing that they feel pressured to change the way they look at such a young age in order to get work in the modeling field.  If they want to do it later in life and it makes them happy, then by all means I have nothing against it, but do it for yourself and not just for what they think the photographers or the agencies want. I am not one to say I would not have some kind of work done at some point in my life, but I hope I never had to do anything drastic and am lucky enough to have the genetics that I haven't had to so far.  I also think that artistic nudity and nudity in general is more accepted in Europe than in the U.S.  Some modeling sites based in the U.S. have much more strict rules about nudity and are not as accepting of the art and beauty of nudity the way Europe does.   

There are all kinds of "beautiful" everywhere, but there seems to be more versatility in the word "beautiful" in Europe, or what I have seen of it so far. I feel, though, that is getting much better in the U.S. now that there are more and more women of color and different sizes and shapes that are more acceptable in the modeling world and now they are wanting women who have that "unique" look about them, so this is progress for the USA.  
 

Please see more about me and my modeling at

http://www.modelmayhem.com/camisheffield  
http://www.modelingseo.com/profile/CamiSheffield  
http://www.facebook.com/camigirl777 
http://www.examiner.com/tech-dating-in-las-vegas/cami-sheffield
http://www.urbancougar.com/p-805-cami-urbancougar-of-the-month-march-2009.aspx
http://model-maria.com/2012/08/cami-sheffield-my-friend-and-inspiration


This is My favorite quote that I always like to pass along to everyone I know:  

"Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness that frightens us and often those close to us. We ask ourselves 'who am I to be brilliant, gorgeous, talented and fabulous?' Actually, who are you not to be? You are a child of God. Your playing small doesn't serve the world. There's nothing enlightened about shrinking so that other people won't feel insecure around you. We were born to manifest the glory of God that is in us. It's not just in some people; it's in everyone. And as we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence automatically liberates others." -Marianne Williamson 

Thank you so much for asking me to do this interview.  I do feel like one lucky lady.

xoxo,
Cami