En de winnaar is…  ik neem nogal eens deel aan leuke wedstrijden, op allerlei gebieden eigenlijk. Je moet toch ergens bekend mee worden. Maar, zonder gekheid, ik hoor het zinnetje toch best vaak en helaas wordt het zinnetje toch ook best vaak niet gevolgd door mijn eigen naam.
Zo was ik laatst bij de prijsuitreiking van Write Now, een schrijfwedstrijd voor jongeren.

Ik had toch flink mijn best gedaan op mijn korte verhaal over een homofiele jongen die een oude jeugdvriend inschakelt om hem en zijn nepvriendin in elkaar te meppen, om zo zijn eigen reputatie te verbeteren. Best spannend, al zeg ik het zelf. Maar niet eerste-prijwinnaar-spannend blijkbaar. Of tweede of derde prijswinnaar, for that matter.

Gelukkig was de prijsuitreiking dit jaar niet zo rampzalig uitgevallen als twee jaar geleden, toen ik ook mee deed. Ik had ook toen flink mijn best gedaan op een x aantal gedichten, waarvan er een over een treinreis ging, heerlijk in het zonnetje, en in een tweede beschreef ik iets met vlinders. Niet waar de jury op zat te wachten, blijkbaar, want in het algemene rapport werden de zoete gedichten over vlinders en treinen finaal de grond in geboord. Oeps.

In het jurycommentaar van dit jaar kon ik gelukkig geen algemene opmerkingen vinden die op mijn verhaal zouden slaan, dus dat is alvast mooi meegenomen. Ik ga vooruit!

Ergens halverwege de avond leek het me toch wel eng om zo ineens het podium op te gaan. Ik hield mezelf voor dat ik maar beter niet kon winnen, dan kon ik tenminste lekker rustig op mijn stoel blijven zitten. Een gedachte die me wel kalmeerde, maar die niet echt waar was. Want natuurlijk wilde ik stiekem toch winnen!

Gelukkig ben ik ook met enige regelmaat wél in de prijzen gevallen. Zo won ik als kind verschillende schrijfwedstrijden, waaronder twee keer een Zilveren Muis en een keer een Gouden Muis (volgens mij bestaat deze wedstrijd voor kids niet eens meer…) en heb ik twee keer een tweede prijs gewonnen in de voorronde van Kunstbende.

Mijn meest opvallende prijzen zijn echter de prijzen die ik win met “domme wedstrijden” en het invullen van enquetes en prijsvragen op internet. Zo heb ik al meerdere parfums thuisgestuurd gekregen en won ik afgelopen zomer zelfs een mobiele telefoon. En dat allemaal zonder er al te veel moeite voor te doen.

Het is zo simpel als het invullen van een wincode die je krijgt op de Zomerfeesten. Ik was toch wel heel verrast toen het schermpje “Gefeliciteerd. U heeft één van de 10 mobiele telefoons gewonnen. Laat hier uw gegevens achter” verscheen. Blij verrast!

Dus nu houd ik dat maar zoveel mogelijk vol. Elke wincode die ik ontvang, vul ik online in en bij elke prijsvraag die ik tegenkom, laat ik mijn gegevens achter.

Helaas heb ik nog geen spannende reis naar Hawaii of iets dergelijks gewonnen en ook nog geen dure (of minder dure) auto. Maar er moet natuurlijk iets te dromen over blijven!

Het gevoel van winnen is verslavend. Ik wil het ook maar eens gaan toepassen op nóg meer gebieden. Op mijn modellenwerk bijvoorbeeld – er bestaan natuurlijk genoeg Missverkiezingen en fotowedstrijden. Allemaal mooie kansen om nog verder bekend te worden.

Het verschil tussen de wincodes en schrijfwedstrijden en mijn plannen om me met modellenwedstrijden bezig te houden, is echter dat voor de laatste twee talent nodig is, echt talent.

Echt talent… Ik denk dat ik het toch maar houd bij wincodes invullen en leuke parfummetjes winnen…!

Tot volgende maand!
Liefs, Pauline –x–