Februari, Het is nooit genoeg, het is nooit goed!!!
 Als iemand mij een paar jaar geleden vroeg wat mijn grootste wens was, dan had ik mijn antwoord steevast gereed. Reizen !!! Helaas behoorde mijn begeerte niet tot de mogelijkheden in die tijd. Een fulltime baan met verantwoordelijkheden, een kind, en een vriendje met de voorkeur om liever dag in dag uit op strand te bakken, in plaats van culturen opsnuiven in landen waar de luxe nog een ongehoord ondervinding is. Ik had me erbij neergelegd en de vele reizen dat ik aflegde, waren denkbeeldig voor de buis op de Discovery channel.  > Lees meer		  

 

Hoofdpagina  I  Organisatie  I  Forum  I  Nieuws  I  Agenda  I  Links  I  Entertainment  I  Nieuwsbrief  I  Contact  I  Klachten  I  Inloggen

 


    Photoplace column
 
   Door Olga Florea
   Januari  2012
 
Jade haar eerste schooldag was het vandaag een feit. Evenals de afstand die wij er naar toe moesten afleggen, Per fiets wel te verstaan. Achteraf zul je mij niet horen klagen, maar gister leek of ik door het Gilles de la Tourette syndroom was getroffen. Ik bleef hangen in een simpel zinnetje dat ik eindeloos herhaalde. ,,Oh god, dat is te lang.’’,,Oh God, dat is te lang’’! Met lang is op zich niks mee, enkel als het gemeten wordt in kilometers.   > Lees meer
 		  

   December 2011
 
Het vreugde ten gevolge van het loslaten van een foeilelijke nalatenschap(spataderen) een genetische bepaling, een treffer van ergernissen die specifiek elke eerst geborene in een eeuwen lange generatie van mijn moeders kant kenmerkt, was toch niet zo bevrijdend en uitbundig zoals ik me had voorgeschetst.  > Lees meer
 		  
   November 2011
 
Het lijkt erop dat ik het voor mezelf niet langer kan verbergen of ontkenen. De dozen staan opgestapeld in de hal te wachten tot ze vol gestouwd worden. Voor diegenen onder ons die
al heel lang niet meer  verhuisd zijn, zal ik even schetsen wat dat inhoudt: we moeten onze bezittingen in nog te zoeken dozen doen en ze in een nog te huren vrachtwagen zetten richting  mijn nieuwe destinatie, waar we al die dozen moeten uitpakken en dan moeten proberen ons leven weer op te pakken.  > Lees meer
 		  
   Oktober 2011
 
Roken is het zo passé tegenwoordig. Zo fout,zo ongezond, en zo tering duur,, Iedereen schijnt tegenwoordig zo mee te kunnen stopen.  80% van mijn familie/vrienden roken niet meer. Ik hoor bij de percentage die over 0,0% wilskracht beschikt. En waarschijnlijk nog een van de weinigen die je bibberend zou kunnen aantreffen bij de in/uitgang van een toko met een sigaret in haar waffel. > Lees meer		  
 
   September 2011
 
De dramatiek druipt het letterlijk vanuit mijn pen, figuurlijk althans want de inkt is tegenwoordig passé, net als mijn resterende dagen in Winschoten.
Ik hoef jullie niet uit te leggen hoeveel calorieën ik al verbrand heb in de strijd met mijn geweten die mij dwong om te likken waar ik al had gespuugd. Toen ik in mijn paleisje kwam wonen, drie jaar geleden, heb ik gezworen dat ik nooit, maar dan ook nooit meer zou verhuizen. > Lees meer
 		  
 

 
 
 


Voordat ik jullie mee ga nemen op een maandelijkse reis door mijn leven die zeer afwijkend van aard kan zijn wil ik jullie in kort vertellen wie ik ben,en wat ik doe in mijn leven.

 Mijn naam is Olga Florea en ik ben 35 jaar oud en gezegend met twee dochters van 18 en 6 jaar oud. Ik weet wat je nu denkt en ik kan je met zekerheid vertellen dat je gedachtegang je niet in de steek heeft gelaten. Dus ja, ik was net 16 jaar toen ik kennismaakte met de hightech wegwerpluiers en de hele baby gebeuren, van kijkdoos tot studentenbestaan. De usual fases en kreten van hoe overleef ik de vreugde van het ouderschaap zijn mij zeer bekend maar het zal nooit wenen.

 Want de gebruiksaanwijzing van mijn eerste dochter werkt niet bij mij tweede dochter. En dat leidt soms tot leuke of juist hele turbulente belevenissen en taferelen waar ik me doorheen moet rammen.

En natuurlijk ben ik niet alleen moeder.

Soms moet ik me ontdoen van deze benaming om de vrouw in mij te ontdekken en haar creatieve uitspattingen los te laten. Deze balans heb ik nodig om goed te functioneren. Ben zeer openhartig over mijn ervaringen, emoties, avonturen en ondervindingen. Heb een humoristische kijk op het leven. Voor zover het mogelijk is natuurlijk.

Ik heb een ruime ervaring in het modellen wereld, heb met veel fotografen mogen werken, leuke tijden gehad en natuurlijk heb ik de zichtbare bewijzen voor later die aan kunnen tonnen dat ik ooit onweerstaanbaar ben geweest. Door mijn studie journalistiek en mijn werk bij een regionale krant heb ik de glamour achter de schijnwerpers enigszins op de stand, Indisponibel,, gezet. Mijn werk bij de krant, mijn kinderen en een wekelijkse column op een kindersite absorbeert mijn eeuwige tijd te kort als een spons. Begrijp me niet verkeerd,de drukte,de adrenaline om de deadline te halen van mijn geplande werkzaamheden giert wel met 100km per uur door mijn lijf en dat in zijn derde versnelling. Over toeren gesproken, ben zeer aangepast aan de rijgedrag van mijn Renault Twingo. Ze zeggen weleens: Men is wat men rijdt!

Vanaf Januari 2011 is mijn vierde versnelling gelanceerd op Photoplace en jullie zijn van harte welkom om getuige te zijn van volle toeren door het leven van een vrouw die weleens vergeet te schakelen.

Gr
Olga
 olga@photoplace.nl